Bodio'r Bydysawd » Adolygiad

David Gemmell – Heddwch i’w lwch

ceribethlem — Wed, 30 Aug 2006 20:08:03 +0000

Bues i byth yn ffan mawr o lyfrau ffantasi yn ystod fy arddegau a’m hugeiniau, dries i ddarllen Lord of the Rings, ond heb ei fwynhau rhyw lawer (bellach rwyf wedi ei gwblhau, ac a bod yn onest ddim yn credu ei fod yn haeddu’r holl heip – ond ‘na fe, barn personol yw hynny).
Tra’n crwydro o gwmpas llyfrgell Llandeilo, mi welais lyfr gan y diweddar David Gemmell sef The Swords of Night and Day. Mi wnes i fwynhau’r llyfr yn arw, a dyma fi’n dechrau darllen cymaint o’i lyfrau ac y medrwn.
Mae David Gemmell wedi ysgrifennu nifer o lyfrau o safon uchel iawn, ond ei gyfres Drenai yw’r rhai mwyaf poblogaidd. Un o’r pethau rwy’n hoffi am arddull David Gemmell fel awdur yw’r ffordd cymhleth o gymeriadu sydd ganddo. Nid pobl da iawn yw’r arwyr, mae ‘na ochr dywyll iddyn nhw, yn aml ochr cas iawn. Ar y llaw arall yn aml dyw’r gelynion ddim yn ystyried eu gweithredoedd yn rhai evil, ond yn hytrach yn tybio mai dyma’r ffordd orau i weithredu dan yr amgylchiadau.
Cyfres arall diddorol ag ysgrifenwyd gan Gemmell oedd cyfres y Rigante. Cyfres diddorol yn olrian clan o dras y Keltoi. Fel gellir dychmygu mae chwedlau celtaidd yn chwarae rhan amlwg yn y nofelau yma.
Tuag at diwedd ei yrfa, a Gemmell druan yn dioddef o gancr, penderfynodd ymgipris a’r sialens o ysgrifennu stori Troi mewn un trioleg swmpus. Mae’r cyntaf o’r rhain Lord of the Silver Bow mas eisoes, a’r ail Shield of Thunder fod mas ym mis Medi. Darllenias y cyntaf o’r rhain ar ddechrau’r Haf, a gwledd o lyfr oedd hi, yn bleser i’w ddarllen. Byddaf yn sicr yn darllen yr ail pan ddaw mas. Y trueni mawr yw fod David Gemmell wedi trigo bellach, heb i neb fod yn siwr a wnaeth gwblhau’r drydedd o lyfrau Troi. Mi glywais mae ond rhyw 70 tudalen a gwblhawyd. Mae hyn yn drueni mawr ar nifer o lefelau; ar lefel personol, hunanol ni fydd yn bosib i mi orffen darllen y drioleg; ar lefel mwy, breuddwyd Gemmell oedd i gwblhau’r drioleg, ac mae’n bechod ni fydd person roddodd cymaint i fyd lenyddol ffantasi yn cael gwireddu ei freuddwyd.

David Gemmell 1948 – 2006 Heddwch i’w lwch. Mae’r byd ffantasi llenyddol yn le tlotach hebddo.

Resurrection gan Arwen Elys Dayton

ceribethlem — Tue, 22 Aug 2006 21:00:06 +0000

Awdures Americanaidd ysgrifennodd y llyfr yma, dalodd yr enw fy llygaid am ei fod yn ymddangos yn enw o dras Cymraeg. Fodd bynnag, doedd dim son am unrhyw hanes Cymraeg amdani, mae’n debyg fod ei mam yn hippy ( geiriau hi nid fi) ac wedi ei henwi ar ol y cymeriad o Lord of the Rings.
Ta beth, mlaen a’r adolygiad o’r llyfr.
Llyfr a syniad diddorol, er ddim yn un newydd o bell ffordd (gweler y ffilm Stargate fel esiampl), yn y stori mae planed arall (Herrod – ha ha doniol iawn) gyda pobl humanoid yn byw arni, er bod lliw eu croen yn fwy llwyd na ni. Tua pum mil o flynyddoedd yn ol fe ddatblygwyd dukk o deithio’n gyflymach na golau gan y bobl yma, ac fe ddanfonwyd llong ofod i’r ddaear. Glaniodd y llong yma yn yr Aifft. Tua’r un adeg fe fu rhyfel a chollwyd y dechnoleg yma.
Mae’r stori yn symud yn ol a mlaen rhwng y gorffenol pell a’r presennol er mwyn trial cynnal y diddordeb, ac fe lwyddodd yn hynny o beth.
Prif arf y llyfr yma i’r awdures wedi ymchwilio’n fanwl i grefydd, gwleidyddiaeth, pensaerniaeth ac ati’r cyfnod (Aifft hynny yw, nid y blaned Herrod!). Y syniad tu ol y llyfr yw fod y bobl yma o Herrod wedi cyrraedd y ddaear ac wedi adeiladu’r Great Pyramid, a taw dyna pam mai hwn yw’r unig esiampl o’i fath.
Fel soniais uchod dyw’r llyfr ddim mor unigryw ac y hoffai fod, er yr oedd yn un ddigon hawdd i’w ddarllen. Gwendid mwya’r llyfr oedd y ffordd oedd pobl yn gallu newid eu teimladau mor gyflym e.e. y brif arwres yn rhannu’r daith gyda’i chariad, pymtheg mlynedd mewn i’r siwrne mae yntau’n marw. Wedi cyrraedd y Ddaear mae hi’n cwympo mewn cariad a rhywun arall!

Rwy’n falch nes i ddarllen y llyfr, achos mae hi tro’n werth rhoi cyfle i dalent newydd. Rwy’n falch hefyd fod y llyfr ar gael yn y llyfrgell, achos dwi ddim yn siwr os oedd hi’n werth talu amdani!

Invasion (rhan 2)

ceribethlem — Thu, 01 Jun 2006 10:32:44 +0000

Wel mae Invasion ar ben ers dros wythnos bellach. Cyfres deledu wnes i ei fwynhau’n fawr. Roedd fformat y sioe yn galluogi’r cymeriadau i ddatblygu’n araf ac yn llawn mewn ffordd nad yw’n bosib mewn ffilm.

Roeddwn yn hoff iawn o’r suspense yn y gyfres, ac am dipyn nid oeddwn yn siwr os un o’r arwyr neu un o’r dihirod oedd y Sheriff (Underlay). Erbyn diwedd y gyfres roedd y ddau prif gymeriad (yr arwr amlwg, Russell, a’r Sheriff) wedi uno i ymladd yn erbyn y dihiryn.

Cynllun y dihiryn oedd i greu cymaint mwy o hybrids ac y medrai, yn ystod ail storm. Dyma Russell ac Underlay yn gwrthdaro yn ei erbyn. Yn ystod yr ymladd a’r storm saethwyd gwraig beichiog Russell (Larkin) ar ddamwain. Mewn ymgais i’w hachub fe aeth Underlay a hi i’r dwr mewn diweddglo fyddai’n cael ei ddisgrifio fel cliffhanger yn Saesneg. Gorffennodd y gyfres gan adael ni, y gwylwyr, yn ansicr pe bai Larkin wedi ei chymryd a’i throi mewn i hybrid ai peidio. Yna daeth y brif sioc, bydd dim eglurhad yn ystod y tymor nesaf, bydd dim tymor nesaf. Mae Invasion wedi cael ei ganslo. Bydd rant am hyn y tro nesaf i mi gyfrannu.

Marciau: Y gyfres 8/10
Y bobl nath canslo fe 1/10

[O.N. o leiaf mae cyfres 2 o Lost mlaen, a mae Lost yn well na Invasion]

Invasion

ceribethlem — Sun, 08 Jan 2006 12:58:07 +0000

Rhaglen gwyddonias newydd yn dechrau ar C4 heno, sef Invasion. Byddai’n rhoi adolygiad ohono ar ol ei weld. O’r hyn rwy’n deall hyn yma, rhyw fath o riff ar thema Invasion of the Body Snatchers yw hi. Mae’r gyfres wedi cael adroddiadau da iawn yn yr Unol Daleithiau, felly cawn weld beth yw’r safon pan fydd hi mlaen heno.

Shadow Warrior – Chris Bunch

ceribethlem — Fri, 06 Jan 2006 21:46:59 +0000

Yn ddiweddar, ddarllenais i gyfres Shadow Warrior gan Chris Bunch. Trioleg am rhyw foi oedd yn byw yn ystod rhyfel bydysawdol. Mae’r llyfr yn dechrau ychydig wedi terfyn y rhyfel rheng dynoliaeth a’r Al’ar.

Y peth cyntaf yw enw’r aliens ‘ma. Beth yw’r obsesiwn sydd gyda awduron gwael i gael collnod yng nghanol popeth. A dweud y gwir, nes i lunio damcaniaeth, wrth i’r nifer o gollnodau yn enw’r aliens gynyddu, mae safon yn llfr yn gwaethygu. Yr Inverse Bolycs Law byddai’n ei galw hi.

Un collnod sydd fan hyn, felly faint o folycs? Yn anffodus llyfr gwan yw hi. Mae’r prif gymeriad (Joshua Wolfe) yn rhyw fath o James Bond rhyng-alaethol, yn shelffo’i ffordd o fyd i fyd. Ddim yn agor unrhyw ddrysau nas agorwyd cynt felly. Wedyn mae rhyw bullshit am y ffordd mae’r Wolfe yn gallu troi’r dryloyw. Be’ ddiawl??

Yr enw Joshua Wolfe. Blydi Hel, mae’n amlwg mae rhyw arwr i fois llawn testosterone yn eu harddegau yw e’, gyda enw fel ‘na. Mae hyn yn egluro’r shelffo felly.

O ran y llyfrau eu hun, mae rhain yn tueddu i ddilyn rhai o’r ffilmiau Bond gwaethaf, yn symud o un set-piece i un arall, heb rhyw lawer o blot yn esgus amdanynt. Bach yn drwsgl yw’r holl beth, gyda Wolfe yn llwyddo i guro yn erbyn bois mawr pwerus a threfnys yn hawdd, ond wedyn yn cael problemau yn erbyn rhyw fath o derfysgwyr comedi gwael.

Fy marn cyffredinol fydde peidiwch a ffwdanu oni bai bod gyda chi ddigon o amser i wastraffu yn darllen dros 700 o dudalennau.

Marc: 3/10. Siomedig, rhaid gwneud yn well.

Dr Who Nadolig

ceribethlem — Mon, 26 Dec 2005 12:02:54 +0000

Dydd Nadolig wedi dod a mynd. Anrhegion wedi eu hagor, beth arall oedd i’w wneud? Edrych ar Dr Who wrth gwrs. Oedd y mrawd nol am y ‘dolig, ac oedd e ddim yn rhy siwr o’r syniad o wylio Dr Who. Dyw e heb gweld dim o’r gyfres newydd ac felly oedd e’n cofio Dr Who fel plentyn. Cysgu nath e’ drwy’r holl beth.

Weles i fe ta beth. Gwd thing o’n i’n meddwl, David Tennant yn neud jobyn reit dda o fod yn Ddoctor, ddim yn rhy debyg i Ecclestone, ac felly yn dod ac agweddau newydd i’r cymeriad. Ambell beth gwleidyddol ynddo fe hefyd (tic mawr i Russel T felly) megis y rhan lle roedd Harriett Jones yn gwrthod gadael i’r Unol Daleithiau gymryd drosodd ac arwain y byd i ryfel yn erbyn y bois drwg.

Ar y diwedd wedyn roedd y rhan am Torchwood (sydd o bosib yn mynd i fod yn spin-off yn cynnwys Captain Jack glywes i) yn ddiddorol, am un peth mae hi wedi dangos y ffordd mae Harriett Jones wedi newid ers iddi fod mewn pwer, a’r bwlch sy’n tyfu rhyngddi hi a’r doctor. Y rhan mwyaf diddorol i fi oedd y gwn laser mawr nath saethu’r bois drwg. Ble gwelwyd hwn o’r blaen? I ffanatig Star Wars megis myfi, nid cwestiwn caled mohono, dyma’r gwn laser mawr oedd yn ganolog i’r ddau Death Star, yn A New Hope a Return of the Jedi! Ac wrth gwrs fe dorrwyd llaw y doctor bant mewn brwydr cleddyf lan yn y cymylau, Cloud City, Bespin yn Empire Strikes Back. Y trydydd cysylltiad amlwg gyda Star Wars oedd pan daflodd y doctor yr oren at y botwm i ladd y bachan drwg, roedd hwn yn atgoffa dyn o’r brwydr rhwng Luke Skywalker a’r Rancor yn Return of the Jedi lle mae Luke yn taflu penglog at fotwm ar y wal i ollwng y drws ar wddf y Rancor.

Fi’n siwr bydd mwy am y doctor newydd wrth i’r gyfres newydd agosau yn y gwanwyn. Un peth bach, cofiwch, bydd y Cybermen nol. Gwd nawr.

Dune – Frank Herbert

ceribethlem — Thu, 22 Dec 2005 21:39:35 +0000

Pan o’n i’n ddisgybl yn yr ysgol, ges i waith cartref wrth yr athrawes Saesneg i ysgrifennu gwerthfawrogiad o nofel glasurol.
Y nofel nes i ddewis oedd Dune gan Frank Herbert, nofel nath ennill y wobr Hugo a’r wobr Nebula am y nofel gorau. Oedd yr athrawes Saesneg o’r farn mai nid nofel glasurol oedd hi oherwydd nid nofel megis Dickens, Bronte ac yn y blaen oedd him; fy nadl i oedd mai nofel glasurol oedd hi oherwydd y gwobrau yma.

Pam fod Dune yn gwneud cystal llyfr felly?
Mae nifer o agweddau yn perthyn i’r nofel yma, mae’r stori yn un cryf, bachgen ifanc, nobl yn derbyn ei dynged ac i wireddu’r broffwydiaeth drwy arwain ei bobl (mabwysiedig) i ryddid.
Mae mwy i’r nofel yma na stori yn unig fodd bynnag, mae cymlethdod gwleidyddol a’r math o back-stabbing sy’n cael ei weld mewn gwleidyddiaeth yn bodoli yn y llyfr. Mae’r ymerawdwr yn rhoi’r poisoned chalice i Duke Atreides i roi terfyn ar ei boblogrwydd.

Yn y nofel mae yna grefydd diddorol, mae’r elfen Cristnogol yn cael ei gynrychioli gan yr Orange-Catholic Bible, sy’n cyfleu’r syniad fod y math o ddrwgdeimlad a welir mewn llefydd megis Gogledd Iwerddon yn rhywbeth a fodolwyd yn y gorffennol yn unig. Mae brodorion (y Fremen) y blaned (Dune neu Arrakis) yn amlwg yn bobl sydd wedi eu dylanwadu gan ddiwylliant a chrefydd yr Arabiaid.

Mae’r holl eco-system yn perthyn i blaned Arrakis yn un diddorol a chymleth hefyd. A ddylid ceisio dyfrhau’r blaned? Os felly bydd y gallu i deithio rhwng y ser yn diflannu. Os nad yn dyfrhau’r blaned ni fydd holl freuddwydion a proffwydaethau’r Fremen yn cael eu gwireddu.

Yr unig ffordd o fedru cyfleu yn llwyr y raddfa epig a mawreddog sy’n bodoli yn y nofel yma yw trwy ei ddarllen hi. Joiwch!